logo-banner
groenten

Het Swijsenhof


Schimpenstraat 118,3511 Kuringen

Zo ging het bij de familie Swijsen …



Raymond Swijsen nam in 1978 het ouderlijke bedrijf over na zijn huwelijk met Els Verstraeten. Omdat het ouderlijke bedrijf een klein en sterk gemengd bedrijf was (rundvee, varkens en akkerbouw) werd het in de eerste jaren in bijberoep uitgebaat. Pas na de bouw van een nieuwe varkensstal voor zeugen en vetmesting in 1987 kon het bedrijf in hoofdberoep worden geëxploiteerd.

Tien jaar later werd het Swijsenhof opnieuw geconfronteerd met zijn kleinschaligheid. Gebonden aan de uitbreidingsstop, zowel in dieren als in grond (door te hoge grondprijzen in de nabijheid van de provinciehoofdstad Hasselt) diende het bedrijf te zoeken naar een alternatieve inkomensvorming. Deze werd gevonden in de rechtstreekse verkoop van hoevezuivel. Els is steeds sterk geďnteresseerd geweest in de verwerking van melk tot hoevezuivel. Na het volgen van een cursus, werd gestart met de productie van verse kaas, harde kaas, hoeve-ijs en boter. Els werkte toen nog fulltime buitenshuis als verpleegkundige.

De opstart van de zorgtak op het Swijsenhof was voor Els een mogelijkheid om haar beroep thuis uit te oefenen. De rechtstreekse verkoop van de hoevezuivel samen met de zorgtak gaven Els een fulltime tijdsbesteding en ook een zeker inkomen. Els gaf haar job op in maart 2000 en in juni 2000 zijn de hulpboeren van start gegaan op het Swijsenhof. Els bleef sociaal bezig met mensen waarvoor ze veel affiniteit heeft.



Hoe verliep de opstart van de zorgtak ?


Els was al een tijdje met het idee aan het spelen om met een zorgtak van start te gaan. De beslissing van Els en Raymond om effectief van start te gaan werd genomen toen de provincie Limburg een project rond zorgboerderijen opzette. Dit was een unieke gelegenheid om hun project te verwezenlijken.
Els bezocht een zorgboerderij in Nederland om te zien en te horen hoe het er op een zorgboerderij kan aan toegaan en kwam overtuigd terug naar België. Dit bezoek kon haar ook helpen om haar ideeën vorm te geven. De doelgroep waarmee Els van start zou gaan zijn personen met een verstandelijke of sociale beperking.

Er brak voor Els een periode aan van overleg en planning. Overleg met Raymond en de kinderen, met het Provinciaal Steunpunt Arbeidszorg en met de betrokken zorginstellingen. De contacten met de instellingen werden geregeld via het Provinciaal Steunpunt Arbeidszorg.

Langzaam, maar zeker kreeg het project meer vorm. Er zouden twee hulpboeren komen die elk twee dagen per week werken tussen 8u en 16u. Ze zouden komen op verschillende dagen om de activiteiten helemaal af te kunnen stemmen aan de behoefte en mogelijkheden van de hulpboer onder de begeleiding van Els.

Het Provinciaal Steunpunt Arbeidszorg nam de administratieve kant van de opstart op zich : de overeenkomst uitschrijven, de verzekering in orde brengen en de toelating van de arbeids- en sociale inspectie krijgen.

Het Provinciaal Steunpunt Arbeidszorg zorgt tevens voor de vergoedingen (onkostenvergoeding voor zorgboer en hulpboer) en betaalt de verzekering.

Na de administratieve voorbereidingen, was het tijd om de praktische aanpassingen aan het bedrijf voor te bereiden. Er kwamen konijnen op het bedrijf. Een deel van de stal bestemd voor rundvee werd omgevormd tot varkensstal. Er werd werkmateriaal aangekocht.

Juni 2000 konden de twee hulpboeren van start gaan met hun werk.

Als ondersteuning voor de zorgtaak van Els wordt er regelmatig vergaderd met zorgverleners van de betrokken zorginstellingen die de hulpboeren goed kennen.



Hoe verloopt zo’n werkdag bij de familie Swijsen ?

Zowel Guido als Jean-Marie werken twee dagen per week op het Swijsenhof. Guido gaat met de fiets werken en Jean-Marie gaat met de bus naar de boerderij. De buschauffeur weet waar Jean-Marie naartoe moet en helpt hem met plezier naar zijn werk toe.

Om 8u begint de werkdag. Bij een kop koffie worden de activiteiten van de dag besproken met Els. Een kwartiertje later wordt het werkplunje aangetrokken en wordt het werk aangevat. Jean-Marie zal in de kalverstal beginnen : hooi geven, uitmesten, stro bijstrooien, borstelen en … veel kijken naar de kalveren.
Guido is verknocht aan “zijn” konijnen. Hij beg Guido is verknocht aan “zijn” konijnen. Hij begint met het konijnenhok proper te maken en de konijnen te voederen en water te geven.
Els verwerkt hoevemelk tot verse kaas, harde kaas, hoeve-ijs en boter. De verwerking van de hoevezuivel gebeurt vooraleer Guido of Jean-Marie aankomen. Maar de rechtstreekse verkoop van de producten gebeurt de hele dag door. Tussen het bedienen van de klanten door gaat Els regelmatig eens kijken of alles vlot verloopt met het werk van Guido of Jean-Marie.

Om 10u zijn Jean-Marie en Guido toe aan een korte pauze met een kop koffie. Daarna zal Jean-Marie Raymond (de zorgboer) een handje toesteken met het werk op het veld. Guido houdt niet zo van het werk op het veld en zal het erf onderhouden : bloemen planten, vegen, eieren rapen, wieden, gras maaien, …
Samen met de familie wordt er ‘s middags gegeten.

In de namiddag is het tijd voor wat rustiger werk : het voeder klaar maken voor de koeien en tussendoor de klanten die aardappelen komen kopen op het boerenbedrijf helpen bedienen.
Om 16u zit de werkdag van Guido en Jean-Marie erop. Bij een verfrissend glaasje wordt de voorbije dag samen met Els nog eens overlopen. En dan is het tijd om naar huis te gaan…

Voor Els is het belangrijk dat de hulpboeren proeven en genieten van de sfeer binnen het boerenbedrijf en het gezin. Het sociale contact doet iedereen deugd. Zo zal Jean-Marie aan iedere bezoeker die het horen wil zijn verhaal over het kalfje dat hij gered heeft met veel enthousiasme vertellen.


www.swijsenhof.be



elsverstraeten2@hotmail.com      

Producenten

Vlaams Brabant

Limburg